13 มีนาคม 2569 ดร.วิจารย์ สิมาฉายา ผู้อำนวยการสถาบันสิ่งแวดล้อมไทย (TEI) ในฐานะประธานคณะอนุกรรมการกำหนดและปรับปรุงมาตรฐานคุณภาพสิ่งแวดล้อมในแหล่งน้ำผิวดิน ได้เดินทางมาปฏิบัติภารกิจ ณ กรมควบคุมมลพิษ (คพ.)
จากนั้น ดร.วิจารย์ สิมาฉายา ได้เป็นประธานการประชุมคณะอนุกรรมการกำหนดและปรับปรุงมาตรฐานคุณภาพสิ่งแวดล้อมในแหล่งน้ำผิวดิน ครั้งที่ 2/2569 ณ ห้องประชุม 201 ชั้น 2 กรมควบคุมมลพิษ โดยมีคณะอนุกรรมการจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเข้าร่วมอย่างพร้อมเพรียง อาทิ ผู้แทนจากกรมโรงงานอุตสาหกรรม กรมทรัพยากรน้ำ กรมวิชาการเกษตร กรมชลประทาน เป็นต้น การประชุมครั้งนี้เป็นการดำเนินงานต่อเนื่องจากครั้งที่ 1/2569 เมื่อวันที่ 13 มกราคม 2569 เพื่อพิจารณา (ร่าง) ประกาศคณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ เรื่อง กำหนดมาตรฐานคุณภาพน้ำในแหล่งน้ำผิวดิน พ.ศ. ...
ที่ประชุมได้พิจารณาเรื่องสืบเนื่องที่สำคัญ 3 ประเด็น ได้แก่ ผลการหารือกับกรมโรงงานอุตสาหกรรมเกี่ยวกับแนวทางการกำหนดค่ามาตรฐานและการจัดการมลพิษน้ำ โดยฝ่ายเลขานุการฯ ได้ปรับข้อความเกริ่นนำของ (ร่าง) ประกาศฯ ให้สอดคล้องกับวัตถุประสงค์ในการนำมาตรฐานไปใช้ประโยชน์ ผลการหารือจากคณะอนุกรรมการจัดการปริมาณสารอาหารในแหล่งน้ำผิวดินและทะเล ครั้งที่ 1/2569 ซึ่งมีข้อเสนอปรับค่ามาตรฐานกลุ่มพารามิเตอร์สารอาหาร ทั้งไนเตรต แอมโมเนียรวม ไนโตรเจนรวม และฟอสฟอรัสรวม รวมถึงผลการหารือกับศูนย์ปฏิบัติการวิเคราะห์มลพิษและสิ่งแวดล้อมในการกำหนดวิธีวิเคราะห์พารามิเตอร์สี
ประเด็นสำคัญที่มีการเสนอปรับปรุงในครั้งนี้ ได้แก่ การปรับเปลี่ยนชื่อพารามิเตอร์จาก "แอมโมเนีย (NH3-N) ในหน่วยไนโตรเจน" เป็น "แอมโมเนียรวม (Total Ammonia)" เพื่อให้สอดคล้องกับค่าที่ได้จริงจากวิธีวิเคราะห์และมาตรฐานคุณภาพน้ำทะเล พ.ศ. 2564 การเสนอปรับค่ามาตรฐานแอมโมเนียรวมและฟอสฟอรัสรวมให้มีค่าลดลงในแหล่งน้ำประเภทที่ 1–3 เพื่อป้องกันปรากฏการณ์ยูโทรฟิเคชัน (Eutrophication) ซึ่งเป็นภาวะที่สารอาหารสะสมในแหล่งน้ำจนทำให้สาหร่ายเจริญเติบโตมากเกินไป
นอกจากนี้ ที่ประชุมได้พิจารณา (ร่าง) ประกาศคณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติฉบับสมบูรณ์ ซึ่งเดิมแบ่งแหล่งน้ำผิวดินออกเป็น 5 ประเภท โดยที่ประชุมมีมติให้ตัดแหล่งน้ำผิวดินประเภทที่ 5 ออก คงเหลือการแบ่งประเภทแหล่งน้ำผิวดิน 4 ประเภท ตามลักษณะการใช้ประโยชน์ ได้แก่ ประเภทที่ 1 แหล่งน้ำคุณภาพดีมากสำหรับการอุปโภคบริโภคโดยผ่านการฆ่าเชื้อโรค การเพาะพันธุ์สิ่งมีชีวิต และการอนุรักษ์ระบบนิเวศ ประเภทที่ 2 แหล่งน้ำสำหรับการอุปโภคบริโภคที่ผ่านกระบวนการปรับปรุงคุณภาพทั่วไป การอนุรักษ์สัตว์น้ำ การประมง และกีฬาทางน้ำ ประเภทที่ 3 แหล่งน้ำสำหรับการอุปโภคบริโภคที่ผ่านการปรับปรุงคุณภาพทั่วไปและการเกษตร และประเภทที่ 4 แหล่งน้ำสำหรับการอุปโภคบริโภคที่ต้องผ่านกระบวนการปรับปรุงคุณภาพน้ำขั้นสูงและการอุตสาหกรรม โดยกำหนดค่ามาตรฐาน 26 พารามิเตอร์ ครอบคลุมทั้งคุณภาพน้ำทั่วไป สารอาหาร โลหะหนัก สารเคมีกำจัดศัตรูพืช และกัมมันตภาพรังสี พร้อมทั้งกำหนดวิธีการเก็บตัวอย่างและวิธีวิเคราะห์ตามมาตรฐานสากล APHA, AWWA, WEF
การประชุมครั้งนี้ถือเป็นก้าวสำคัญในการปรับปรุงมาตรฐานคุณภาพน้ำในแหล่งน้ำผิวดินของประเทศไทย ซึ่งใช้มาตรฐานเดิมมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2537 ให้มีความทันสมัยและสอดคล้องกับสถานการณ์ปัจจุบัน

Share: