ปัญหา “ขยะเกาะ” ไม่มีคำตอบเดียว เพราะแต่ละเกาะมีทั้งปริมาณและองค์ประกอบขยะ ระบบเก็บขน พื้นที่จัดการปลายทาง จำนวนนักท่องเที่ยว ตลอดจนศักยภาพของชุมชนและท้องถิ่นที่แตกต่างกัน การจัดการขยะบนเกาะอย่างยั่งยืนจึงไม่ใช่เพียงการหาวิธีกำจัดขยะให้หมดไป แต่ต้อง มองเห็นขยะทั้งระบบ และออกแบบทางออกที่เหมาะกับบริบทของแต่ละเกาะ

นี่คือแนวคิดสำคัญของการอบรม “ทางออก (ของ) ขยะเกาะ ระยะที่ 2: การออกแบบระบบและการจัดการปลายทางอย่างยั่งยืน” (Islands Waste Solution – Phase 2: System Design & Sustainable End-of-Life Management) ที่สถาบันสิ่งแวดล้อมไทย (TEI) ร่วมกับเครือข่ายเกาะยั่งยืนประเทศไทย (Thailand Sustainable Island Alliance: TSIA) กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง (ทช.) Environmental Justice Foundation (EJF) และมูลนิธินิเวศวิถี ขับเคลื่อนอย่างต่อเนื่อง

กระบวนการเรียนรู้เริ่มต้นจาก รุ่นที่ 1 ณ เกาะลิบง เมื่อวันที่ 18–19 กรกฎาคม 2569 ก่อนส่งต่อมายัง รุ่นที่ 2 ณ เกาะสีชัง วันที่ 8–9 สิงหาคม 2569 ซึ่งเครือข่ายเกาะได้ร่วมกันใช้เครื่องมือ Waste Flow Analysis มองเส้นทางการไหลของขยะตั้งแต่ต้นทาง การรวบรวม การขนส่ง จนถึงปลายทาง เพื่อค้นหาจุดคอขวด ข้อจำกัด และโอกาสในการปรับระบบของแต่ละพื้นที่

15-16 สิงหาคม 2569 การเรียนรู้เดินทางต่อมายังรุ่นที่ 3 ณ เกาะพะงัน จังหวัดสุราษฎร์ธานี เชื่อมเครือข่ายจากเกาะเต่า เกาะสมุย และเกาะพะงัน กว่า 20 คน ทั้งองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ภาคประชาสังคม และผู้ปฏิบัติงานด้านการจัดการขยะ มาร่วมกันวิเคราะห์โจทย์ของเกาะในอ่าวไทยผ่านข้อมูลและประสบการณ์จริงของพื้นที่

ครั้งนี้ “พื้นที่จริง” กลายเป็นห้องเรียนสำคัญ ตั้งแต่การเรียนรู้การจัดการขยะอินทรีย์ของ ไร่เตียวิเศษ ไปจนถึงการศึกษาระบบจัดการขยะของเทศบาลตำบลเกาะพะงัน เพื่อเชื่อมให้เห็นว่า การคัดแยกต้นทาง การใช้ประโยชน์จากวัสดุ การรวบรวมและขนส่ง ตลอดจนการจัดการปลายทาง ต้องถูกออกแบบให้ทำงานเป็นระบบเดียวกัน ไม่ใช่แยกแก้ปัญหาเป็นส่วน ๆ

สิ่งสำคัญจึงไม่ใช่การนำ “โมเดลสำเร็จรูป” จากเกาะหนึ่งไปใช้กับอีกเกาะหนึ่ง แต่คือการทำให้คนทำงานในพื้นที่สามารถ อ่านระบบของตัวเองเป็น เห็นจุดที่ต้องแก้ และเลือกทางออกที่เหมาะสมกับข้อจำกัดและศักยภาพของเกาะ พร้อมเรียนรู้จากประสบการณ์ของเพื่อนเกาะอื่น ๆ

จาก เกาะลิบง สู่เกาะสีชัง และเกาะพะงัน กระบวนการนี้กำลังเชื่อมองค์ความรู้จากหลายพื้นที่เข้าด้วยกัน ก่อนเดินทางสู่ รุ่นสุดท้าย ณ เกาะยาวน้อย จังหวัดพังงา เพื่อเติมเต็มเครือข่ายการเรียนรู้ของคนเกาะ และนำบทเรียนจากแต่ละพื้นที่มาสู่การพัฒนาระบบจัดการขยะเกาะที่มีข้อมูลรองรับ มีคนในพื้นที่เป็นเจ้าของ และสามารถขับเคลื่อนได้อย่างต่อเนื่อง

เพราะเป้าหมายของ “ทางออก (ของ) ขยะเกาะ” ไม่ใช่เพียง ทำให้ขยะลดลง แต่คือการทำให้แต่ละเกาะมีศักยภาพในการ ออกแบบและจัดการระบบของตนเอง พร้อมเชื่อมพลังของเครือข่าย เพื่อดูแลทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งร่วมกันอย่างยั่งยืน



































​